വൃദ്ധ സദനത്തിന്റെ പടികളിറങ്ങി അയാള് നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള് ആ അമ്മ കരഞ്ഞില്ല. മകന്റെ സന്തോഷം തന്നെയായിരുന്നു ആ അമ്മയുടെ ജീവിതം. അയാളുടെ നൊമ്പരങ്ങള് വായിച്ചെടുക്കാന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഭാര്യയുടെ സാന്നിധ്യം അയാളെ നിര്വികാരനാക്കിയിരുന്നു, ആ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിലുടന്നീളം.
എവിടെയോ, എന്തോ കത്തിയെരിയാതെ, പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പോലെ ഒരു അന്തരീക്ഷം വീട്ടില് ആ ഒരു ദിവസം മുഴുവന് സൃഷ്ട്ടിക്കപെട്ടു.
രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയില്, കിടപ്പറയിലെത്തിയ അയാള് പതിയെ തന്റെ മൊബൈല് ഫേസ്ബുക്ക് അപ്ലികേഷന് തുറന്നു, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ പരതി...
എന്നും ഫേസ്ബുക്കില് ആരുടെയെങ്കിലും 'വാളില്' കാണാറുള്ള, എന്നാല് അത് പോലെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഒഴിവാക്കാറുള്ള ഒരു 'പോസ്റ്റി'നു വേണ്ടി..
ഏതോ ഒരു 'പേജി'ല് കണ്ടെത്തിയ ആ
'ഫോട്ടോ'യില് ഒരു പാവം അമ്മയുടെ ചിത്രത്തിന് താഴെ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു
"നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ നിങ്ങള് സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കില്, ഈ ഫോട്ടോ 'ലൈക്' ചെയ്യൂ.. 'കമന്റ്' ചെയ്യൂ.. 'ഷെയര്' ചെയ്യൂ.."
തികഞ്ഞ ആത്മ സംവൃതിയോടെ അയാള് കൊടുത്തു..
ഒരു 'ലൈക്കും', ഒരു 'കമന്റും' പിന്നെ സ്വന്തം 'വാളി'ലേക്കൊരു 'ഷെയറും'
അങ്ങിനെ അമ്മയോടുള്ള തന്റെ ആഘാധമായ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന് കഴിഞ്ഞതിന്റെ, ചാരിധാര്ത്യത്തോടെ അയാള് പതുക്കെ ആ പട്ടുമെത്തയിലേക്കു ചാഞ്ഞു...
